اَ
فارسی
[ویرایش]گونههای دیگر نوشتاری
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- زبان معیار باستان
آوایش
[ویرایش]- /اَ/
حرف
[ویرایش]
اَ
- (حرفندا): نشانه ندا است.
- (گفتگو): برای بیان تعجب و مانند آن بهکار میرود و معمولا به صورت کشیده ادا میشود.
- اَ، این همه آدم از کجا آمدهاند.
- (گفتگو): در مقام تعجب یا اعتراض و مانند آن میآید و معمولا به صورت کشیده ادا میشود.
- اِ! عجب! پس اینطور شدهبود. اِ، مگر به تو نگفتهبودم!
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن: ISBN 964-6961-90-8