اَ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [اَ]

Nuvola apps bookcase2.png حرف[ویرایش]

اَ

  1. (حرف‌ندا): نشانه ندا است.
  2. (گفتگو): برای بیان تعجب و مانند آن به‌کار می‌رود و معمولا به صورت کشیده ادا می‌شود.
    اَ، این همه آدم از کجا آمده‌اند.
  3. (گفتگو): در مقام تعجب یا اعتراض و مانند آن می‌آید و معمولا به صورت کشیده ادا می‌شود.
    اِ! عجب! پس این‌طور شده‌بود. اِ، مگر به تو نگفته‌بودم!

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]