پرش به محتوا

اکال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَکّال/

صفت

[ویرایش]

اکال (قدیم)

  1. خورنده، بسیار خورند. پرخور، کنایه از هوی و هوس.
    باز خاک آمد شد اکال بشر/ چون جدا شد از بشر روح و بصر. «مولوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین