اکسیژن

فارسی

ریشه لغت

• فرانسوی

آوایش

• /اُکسیژِن/

اسم

اکسیژن (شیمی)‎

1. گازی بیرنگ و بی‌بو که از مهمترین عنصرهای سازنده هواست و وجودش برای ادامه حیات موجودات زنده ضروری است.
2. گازی است بی رنگ، بی بو، بی طعم، کمی سنگین تر از هوا. در ترکیب با هیدروژن تشکیل دهندة آب‌ها و ۲۱٪ جّو
3. یک عنصر شیمیایی‌ (نماد O) با عدد اتمی‌ ۸
4. مولکول اکسیژن، گازی بی‌ رنگ و بی‌‌بو در دمای اتاق.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین