اکو

(اِ کُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• فرانسوی

اسم

1. بازگشت صوت پس از برخورد با مانع به طوری که با صوت ارسالی مخلوط نشود و صدای آن از صدای اول جدا شنیده شود، پژواک (فره)

1. دستگاهی برای پخش صدا که با تکرار منظم صدا آن را خوش طنین تر می‌کند.

منابع

• فرهنگ لغت معین