پرش به محتوا

ایان

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

دهش‌شده به عربی: اعیان

آوایش

/اَ/یان/

صفت

ایان

به زبان فارسی: بیدار، هشیار.

اسم بهاری

ایان

مترادف سوختن، مشتعل شدن و مانند آنها که در حال سوختن باشد، با پیشوند تعجبی اَ.

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=ایان&oldid=903306»