بذله گوی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~.)

فارسی[ویرایش]

(اِ

  1. آدم شوخ، خوش - محضر.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین