پرش به محتوا

برادر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • پهلوی

آوایش

[ویرایش]
  • /بَرادَر/

اسم

[ویرایش]

برادر

  1. پسر یا مردی که با شخصی دیگر از طرف پدر و مادر (یا یکی از آن دو) مشترک باشد..[۱]
    کسی کاو برادر فروشد به خاک/ سزد گر نخوانندش از آب پاک «فردوسی»

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

برگردان‌ها

[ویرایش]

پانویس

[ویرایش]
  1. از پارسی کهن و واژه brātā و آن از زبان نیا هند و اروپایی و واژه #bʰréh₂tēr.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ شاهنامه