براعت

(بَ عَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. براعة

مصدر لازم

1. برائت:
2. برتری و کمال از حیث زیبایی و دانش.
3. پاک شدن از عیب و تهمت.
4. خلاص شدن از وام و دین.

منابع

• فرهنگ لغت معین