پرش به محتوا

برترین

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /بَرتَرین/

صفت

[ویرایش]

برترین

  1. برتر از دیگران.‌ افضل.


ترجمه