بش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(بَ)

اسم[ویرایش]

  1. هر بندی به ویژه بندی که از آهن، برنج و یا نقره که برای قفل کردن صندوق درست کنند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(بِ)

  1. از اتباع خوش، خوش و بش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(بُ)

  1. پش. فش. بشک: موی گردن اسب، یال.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

مصدر لازم[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. گشاده روی، تازه روی، خوش منش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین