بشنید

فارسی

مصدر متعدی

1. درک کردن صدا به‌وسیلۀ قوۀ شنوایی؛ گوش دادن.
2. درک کردن بوی چیزی.

منابع

• فرهنگ لغت عمید

فعل

1. بشنید
2. قدیمی شنید