بعل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(بَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. شوهر، زو

جمع[ویرایش]

  1. صاحب، خداوند.
  2. نام چند بُت از اقوام سامی، به ویژه فینیقی‌ها.

جمع[ویرایش]

  1. بعول، بعال.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین