پرش به محتوا

بلادر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /بَلادُر/

اسم مرکب

[ویرایش]

بلادر

  1. (گیاهی): گیاهی درختچه‌ای که در هند می‌روید و میوه سیاهرنگ آم مصرف دارویی دارد. [۱]، بلادور.
  2. (عموماً): زینت آلات زنان. زرینه و پیرایه زنان.
  3. (خصوصاً): زرینه‌ای که زنان بر سر بندند.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

پانویس

[ویرایش]
  1. در قدیم معتقد بودند برای تقویت فهم و حافظه مفید است، اما مصرف فراوان آن موجب دیوانگی می‌شود‌