بلادر
ظاهر
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /بَلادُر/
اسم مرکب
[ویرایش]بلادر
- (گیاهی): گیاهی درختچهای که در هند میروید و میوه سیاهرنگ آم مصرف دارویی دارد. [۱]، بلادور.
- (عموماً): زینت آلات زنان. زرینه و پیرایه زنان.
- (خصوصاً): زرینهای که زنان بر سر بندند.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین
پانویس
[ویرایش]- ↑ در قدیم معتقد بودند برای تقویت فهم و حافظه مفید است، اما مصرف فراوان آن موجب دیوانگی میشود