بلق

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(بَ لَ یا لْ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. پیسه گردیدن، سپید دست و پا شدن تا ران.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. پیسگی، سیه سپیدی، ابلقی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین