بلند

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /بُلَند/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

  1. دارای ارتفاع زیادتر سطح، دارای کشیدگی زیاد، دارای فاصله زیاد از زمین، دارای دامنه زیاد.
  2. دراز، کشیده.
  3. دارای ارزش، یا اهمیت یا اعتبار معنوی.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین