بورک

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(رَ)

اسم[ویرایش]

  1. پولی که قماربازان پس از بردن به رسم انعام به حاضران د

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. زنگار.
  2. کَپَک.

(~.)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

ظاهراً از ترکی، اما شاید اصل آن ایرانی باشد. در فارسی ضبط شده در نام شکرپوره (شکربوره) مربوط به «پُر کردن». همریشه با سانسکریت पूरिका (pūrikā).

اسم[ویرایش]

  1. سنبوسه.
  2. آشی که با آرد گندم می‌پزند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین