ت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پارسی[ویرایش]

تُ :(to) در گویش گنابادی یعنی تو ، شما ، دوم شخص مفرد

ضمیر[ویرایش]

  1. ضمیر متصل شخصی، دوم شخص مفرد. و آن بر دو گونه‌است: الف - اضافی: کتابت. ب - مفعولی: گفتمت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ایرانی

حرف[ویرایش]

  1. چهارمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر عدد ۴۰۰ می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین