تبادر

(تَ دُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. پیشی گرفتن.
2. شتافتن.
3. بدون اندیشیدن، معنی را از لفظ فهمیدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین