تجدیدی

(~.)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی(ص نسب.)

1. منسوب به تجدید.
2. شاگردی که از عهدة امتحان چنان که باید برنیامده و باید دوباره امتحان دهد.

منابع

• فرهنگ لغت معین