تحفل

(تَ حَ فُّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. محفل ساختن، دور هم جمع شدن.
2. پُر شدن مجلس از مردم.

منابع

• فرهنگ لغت معین