تخادع

(تَ دُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. یکدیگر را فریفتن.

مصدر لازم

1. خود را فریب خورده وا نمودن در صورتی که نباشند؛

جمع

1. تخادعات.

منابع

• فرهنگ لغت معین