تربیت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(تَ یَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. تربیة

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. پروردن.
  2. ادب و اخلاق را به کسی آموختن. ؛ ~بدنی سازمانی که برنامه ریزی و اجرای امور ورزشی را بر عهده دارد. ؛ ~معلم مرکزی که دانشجویان را برای تدریس در مدارس یا دانشگاه‌ها آموزش می‌دهد، دانش سرا.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

educazione

انگلیسی
upbringing