ترشیح

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. پروردن.
2. اندک اندک شیر دادن مادر به بچه تا نیروی مکیدن بگیرد.
3. لیسیدن ماده آهو چرک نوزاد خود را.

منابع

• فرهنگ لغت معین