تشرین

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(تِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. نام دو ماه از ماه‌های رومی، تشرین اوُل و تشرین دوم که بین ایلول و کانون اول واقع اند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین