تفریض

(تَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. واجب گردانیدن چیزی.
2. جداجدا کردن.
3. رخنه نمودن.
4. آشکار نمودن.

منابع

• فرهنگ لغت معین