تفضل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(تَ فَ ضُّ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. برتری یافتن.
  2. نیکی کردن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. فزونی، برت

ریشه[ویرایش]

  1. نیکی، لطف.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین