تلفن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(تِ لِ فُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. دستگاهی که به وسیلة آن می‌توان اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد یا دریافت کرد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. انگلیسی telephone

آوایش[ویرایش]

  1. تِ لِ فُ

اسم[ویرایش]

چیزی که برای برگذاری ارتباط به کار می‌رود.

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

telefonata

اسم[ویرایش]

telefono

انگلیسی
telephone