تنزه

(تَ نَ زُّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. دوری جستن، دوری کردن از بدی، پاک شدن.
2. تفرج، گردش.

منابع

• فرهنگ لغت معین