تهکم

(تَ هَ کُّ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. دست انداختن.
2. خشم گرفتن.
3. پشیمانی خوردن.
4. ویران شدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین