تورات

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(تُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. توراة

اسم[ویرایش]

  1. به معنی اخص، به اسفار خمسة عهد عتیق (تکوین، خروج، احبار، عدد و تثنیه)

، انبیا (ابراهیم، اسحاق، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا)

  1. و توصیه‌های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می‌شود.
  2. همة کتاب مقدس را به خطا تورات نامند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
torah