ثانوی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: ثانبی
آوایش
[ویرایش]- /ثانَوِی/
صفت نسبی
[ویرایش]
ثانوی
- دوّم، دوّمین. موضوعی که در دوره ابتدایی میآید گفته میشود.
- واژهای عربی است که در پارسی هم کاربرد دارد. این واژه به معنی «دوّمی، دوّمین، فرعی، بعدی و سپسین» است و به مرحله یا موضوعی
- ثانوی از افزودن «یای نسبت» به واژه ثانی (دو) ساخته شده است.
- در افغانستان به آموزش دوره نظری در دبیرستانها، دوره ثانوی گفته میشود.
| ترجمه | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||||