ثبوت

(ثُ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. استوار شدن، استقرار یافتن.
2. بر جای ماندن، ایستادن.
3. ثابت شدن امری با دلیل و برهان.

(اِم

صفت

1. پایداری، دوام.
2. استواری، استقرار.
3. تحق

قید

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی

fixity

• fixing
• fixer
• apostrophe