جشن
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /جَشن/
اسم
[ویرایش]جشن
- مجلس شادی و شادمانی؛ مهمانی؛ سور و سرور، بزم.
- تب، بالا رفتن دمای بدن.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
اسمجشن
––––
| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||