جواز

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(جَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. اجازه دادن، رخصت دادن.
  1. گذرنامه، پاسپورت.

مصدر لازم[ویرایش]

  1. گذشتن، گذشتن از جایی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(جُ)

اسم[ویرایش]

  1. هاون سنگین و چوبین، مهراس.
  2. چوبی که ستوران را بدان رانند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(جَ)

اسم[ویرایش]

  1. گواز: چوبدستی که با آن گاو و خر را رانند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

  1. پروانه

|}

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

patente

انگلیسی
sanction