حجر

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /حَجَر/

اسم‌

حَجَر

1. سنگ. نیز عصر، عصر حجر. مفردِ احجار.

   با فوت و فن‌های کاسه‌گری قلع ماده شد/ دیدیم مشکل است حجر زر نمی‌شود. «نسیم شمال»

واژه‌های مشتق شده

• حِجر، حَجر، حُجر، حجرالاسود

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین