حداثت

(حَ ثَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. حداثة

مصدر لازم

1. نو شدن، تازه گردیدن.

(اِم

صفت

1. نوی، تازگی.
2. نوخاستگی، نوجوانی.

اسم

1. ابتدای هرچیز، اول هر امر.

منابع

• فرهنگ لغت معین