حرام‌خوار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~. خا)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. کسی که مال حرام می‌خورد.
  2. رشوه خوار، رشوه گیر.
  3. مفت خور، تنبل.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین