حرف زدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /حَرف/زَدَن/

Nuvola apps bookcase2.png مصدر فعل لازم[ویرایش]

حرف‌زدن

  1. سخن گفتن، تولید کلمات از طریق صوت.
  2. صحبت کردن، گفت‌‌گو کردن، گپ زدن، اختلاط کردن.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین