حظیره

(حَ رِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. حظیرة

اسم

1. محوطه، چهاردیوا

ریشه

1. جایی که برای محفوظ ماندن چارپایان از باد و سرما درست کنند.

منابع

• فرهنگ لغت معین