حفار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(حَ فّ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. کسی که پیشه اش کندن زمین و کاوش کردن آن

استعاره[ویرایش]

  1. گورکن، قبرکن.
  2. باستان شناسی که برای به دست آوردن اشیا عتیقه زمین را حرف کند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
swot