حلال زاده

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(حَ. دِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت مرکب[ویرایش]

  1. فرزندی که انعقاد نطفة وی به طریق مشروع انجام گرفته باشد. م

قید[ویرایش]

  1. حرام زاده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین