حواری

(حَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. یار مخل

صفت

1. کسی که پیغمبر را یاری کند.
2. هر یک از یاران عیسی که مبلغ دین او بودند.

جمع

1. حواریون، حواریین.

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی

disciple

• apostle
• johannes
• peter