پرش به محتوا

حیاء

از ویکی‌واژه

(حَ)

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]

(اِم

صفت

[ویرایش]
  1. شرمساری، خجلت. ؛~ را خوردن و آبرو را قی کردن کنایه از: بسیار گستاخ و وقیح و بی حیا بودن.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین