خبل

(خَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر متعدی

1. فاسد کردن، تباه کردن.

(اِم

صفت

1. فساد، تباهی.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(خَ بَ)

ریشه‌شناسی

• عربی

(اِم

صفت

1. دچار جنون شدن.
2. فلج شدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین