خرب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(خَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. خراب شدن، ویران شدن.
  2. از تصرفات عروضی است مرکب از خرم و کف.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(خَ رِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. ویران.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین