خوددار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(~.)

صفت فاعلی[ویرایش]

  1. بردبار، شکیبا.
  2. کسی که خود را از انجام عمل ناپسند نگه می‌دارد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

صفت[ویرایش]

astemio

انگلیسی
undemonstrative