دربه

(دُ بِ یا بَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. دربة

مصدر متعدی

1. آزمودن، آزمایش کردن.

(اِم

صفت

1. کار آزمودگی، خیرگی.
2. خو گرفتگی.

منابع

• فرهنگ لغت معین