دف

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(دَ فّ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. یکی از سازهای ضربی. ؛ ~ کسی را تر کردن کنایه از:
  2. بی اثر کردن کار کسی.
  3. رسوا ساختن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین