دکان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

دکان

  1. جایی سرپوشیده برای فروش اجناس یا عرضه خدماتی به مشتریان؛ مغازه، فروشگاه.
    دکان ممکن است تصحیف شده تؤکان باشد، و این اصطلاح اخیر در زبان معیار باستان یعنی جایی که انواع خنزر و پنزر برای فروش ریخته باشند.

Ambox notice.png مثال‌ها[ویرایش]

  1. درِ دکان کسی تخته شدن کنایه از: بازار کسی بی رونق شدن.

جستارهای وابسته[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن