دیمه

(~.)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. دیمة

اسم

1. بارانی است که همیشه می‌آید در آرامش، بی رعد و برق یا درنگ می‌کند پنج شش روز؛

جمع

1. دیَم، دَیم.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(مِ یا مَ)

1. روشنی، ضیاء.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم

1. کلیسا، معبد، بیعه.

منابع

• فرهنگ لغت معین